فلسفه آموزش لذت بخش ( بازی ) :

آموزش لذت بخش رویکردی است که در آن دانش آموزان وکودکان بازی می کنند.توجه به بازی یا آموزش لذت بخش قدمتی دیرنه دارد، به طوری که افلاطون وارسطوتوجه ویژه ای به این قضیه داشته اند.انسان نیاز به حرکت و جنبش دارد و بازی بخش مهمی از این نیاز است. هر فرد برای رشد ذهنی و اجتماعی خود نیازمند اندیشه و تفکر است و بازی خمیرمایه‌ ی این تفکر و اندیشه است. آمادگی جسمی و روحی برای مقابله با مشکلات بخشی از فلسفه‌ی بازی کودکان است. بنابراین، بازی هر چه گسترده‌تر، پیچیده‌تر و اجتماعی‌تر باشد کودک از مصونیت روانی بیشتری برخوردار میشوند.

کشف دنیای اطراف بخش دیگری از فلسفه‌ی بازی است که کودک حس کنجکاوی خود را از این طریق ارضا می‌کند. بازی تن و روان کودک را واکسینه می‌کند و مسوولیت‌های اجتماعی و اقتصادی را که در آینده باید بدوش بکشد را به اومی‌آموزد.

کودک با بازی کردن موقعیتی بدست می‌آورد تا اعتقادات، احساسات و مشکلات خود را پیدا کند و مهارت‌های زندگی را بیاموزد. رابرت وایت می‌گوید: ((ساعات زیادی را که کودکان صرف بازی می‌کنند نمی‌توان به هیچ وجه تلف شده تلقی نمود، بازی ممکن است شادی‌بخش باشد ولی در دوران کودکی یک کار جدی است )) بدون تردید بازی بهترین شکل فعالیت طبیعی هر کودک محسوب می‌شود وبازی موثرترین و پرمعناترین راه‌یادگیری کودکان است.

تعریف بازی :

به هر گونه فعالیت جسمی یا ذهنی هدفداری که به صورت فردی یا گروهی انجام پذیرد و موجب کسب لذت و اقناع نیازهای کودک شود، بازی می‌گویند.

دیدگاه انسان درباره تاثیر بازی بر رشد کودک :

اسلام با توجه به این نیاز فطری و طبیعی دستور میدهد که کودکان را تا هقت سالگی آزاد بگذارید تا بازی کنند اسلام علاوه بر اینکه واپس زدن این تمایلات را نهی میکند توصیه ای دارد که پدران ومادران امکانات لازم برای بازی کردن کودکان را فراهم کنندو در هر موقعیت ومقام اجتماعی نیز که هستند وقتی را برای بازی با فرزندان خویش اختصاص دهندو خیال نکنند در صورت بازی با فرزند خود اقتداریا متانت آنان خدشه دار خواهد شد .

 

پیامبر اسلام(ص) می فرمایند :

هر کسی که کودکی نزد اوست باید برایش کودک شود.

از این حدیث میتوان این گونه برداشت کرد که یک تکنولوژیشت آموزشی یا یک معلم که کودکان برای تعلیم وتربیت به آنها سپرده شده اند باید با احساسات وتمایلات کودکان آشنا باشند و انها را درک کنند وخلاصه زبان کودکی بلد باشند

چون که با کودک سرو کارت فتاد                        پس زبان کودکی باید گشاد

( یکی از زبان های کودکی زبان بازی کردن است .)

 

وظیفه تکنولوژیست آموزشی در خلق فضای بازی آموزشی :

یک تکنولوژیست باید با توجه به عواملی که در نوع بازی کودکان دخالت دارد و همچنین انواع بازی ( بازی جسمی ، بازی تقلیدی ، بازی نمایشی ، بازی نمادی ، بازی آموزشی وخلاق ) یک محیطی را فراهم کند که کودکان بعنوان بازیکنان بازی بتوانند از خودشان یاد بگیرند وبا افراد دیگر ارتباط برقرار کنند وتجربه کسب نمایند ودر نتیجه یادگیری موثرتر ، عمیق وماندگاری داشته باشند.باید فضایی خلق کند که به جای پر کردن ذهن کودک از اطلاعات و موضوعات مختلف نقش بازیها را پررنگ جلوه دهد وبا استفاده از این روش سعی شود هم مفاهیم وهم ارزش های مفید زندگی در ذهن کودکان نقش ببندد ودر عین حال آموختن برای کودک جنبه سرگرمی پیدا کند نه یک وظیفه دشوار. و اما امروزه با توجه به پیشرفت علم وتکنولوژی و وجود انواع رساته ها ( کامپیوتر و اینترنت وهمچنین موبایل و شبکه های اجتماعی ، تلوزیون وماهواره و...) نکته قابل ذکر آن است که همچنان که اثرات مفید تکنولوژی جدید در کیفیت زندگی ما قابل انکار نیست، ولی در صورت عدم مدیریت صحیح نیز ممکن است تاثیرات مضر آن بر زندگی کودکان و نوجوانان ما غیر قابل جبران باشد. کامپیوتر همیشه، هم برای بچه‌ها و هم برای بزرگسالان بعنوان یک منبع صحیح و قابل اعتماد مطرح بوده است. ولی به نظر می‌رسد مسائلی در مورد استفاده از کامپیوتر وجود دارد که والدین را نگران می‌کند.. استفاده از نرم‌افزارهایی متناسب با سطح رشدی کودک فرصتی را برای تفکر، اکتشاف و بدست آوردن پاسخ در اختیار کودک قرار می‌دهد و قدرت تفکر و خلاقیت او را شکوفا می‌کند و توانایی تفکر حل مسئله را در او قوی می‌کند.وظیفه تکنولوژیست آموزشی استفاده از نرم‌افزارهایی متناسب با سطح رشدی کودک است تا فرصتی را برای تفکر، اکتشاف و بدست آوردن پاسخ در اختیار کودک قرار می‌دهد و قدرت تفکر و خلاقیت او را شکوفا می‌کند و توانایی تفکر حل مسئله را در او قوی می‌کند. بطور مثال نرم افزارهای گرافیکی می‌تواند برای کودک خیلی جالب باشد چرا که اثر خودش را در محیط امتحان می‌کند و انگیزه خلق تصاویر سمبولیک را در او بیدار می‌کند. چیزهایی که بچه‌ها درکامپیوتر استفاده می‌کنند باید محتویات معنادار در ارتباط با تجربیات خانه، مدرسه و جامعه باشد. باید فعالیت‌هایی باشد که به کودک اجازه انتخاب و کنترل دهد. استفاده از کامپیوتر بخصوص می‌تواند برای کودکانی که به علت ناتوانی‌های مربوطه نمی‌توانند از روش‌های آموزش سنتی بهره ببرند و یا استفاده از این روش‌ها برای آنها اختلالات رفتاری خفیف و یا مشکل توجه و تمرکز، شنوایی، تکلمی و ... ایجاد کند موثر باشد.

اما شایان ذکر است که همچنان رویکرد سنتی بازی در آموزش موثرواقع میشود و جایگاه ویژه خود را دارد.

 منبع : خلق فضای آموزشی(بازی آموزشی)